Dołżyca to niewielka wioska w dolinie potoku o tej samej nazwie, na południowy zachód od Komańczy. 
Nazwa (łem. Dołżycia) pochodzi od ukraińskiego słowa Dołhyj (długi) i oznacza pierwotnie długą dolinę lub wieś. W latach siedemdziesiątych przejściowo zmieniono jej nazwę na Długopole. Wieś była lokowana na prawie wołoskim w 1548 r., na mocy przywileju wydanego przez starostę sanockiego Piotra Zborowskiego. Pierwsi osadnicy pochodzili przypuszczalnie z Komańczy.
Lokacja Dołżycy zakończyła proces zakładania nowych osad w dorzeczu Osławicy. Przed ostatnią wojną wieś liczyła 68 gospodarstw w których zamieszkiwało 700 osób i dzieliła się na cztery części: Dołoszniany, Medwidiwce, Seredniany i Horiszniany. W Seredninach, tuż przy drodze stała przed wojną cerkiew p.w. św. Michała Archanioła zbudowana w 1840r. Oprócz Łemków mieszkali tu Żydzi, Cyganie oraz Polacy. W pobliżu zachował się stary cmentarz z interesującymi nagrobkami - cerkiew rozebrano w roku 1954.

 

 

Czy nie marzyliście Państwo, aby zaszyć się gdzieś, gdzie niesamowita cisza pozwoli Wam naprawdę odpocząć od codziennych zajęć? Gdzieś, gdzie co rano obudzi Was jedynie świergot ptaków, gdzie czas się zatrzymał, a mieszkańcy żyją w całkowicitej zgodzie z naturą...? Taka właśnie jest nasza Dołżyca. Zapierający dech w piersiach widok z okolicznych wzgórz, niesamowite przejażdżki i rajdy konne zapewniające niezapomniane galopady w terenie nieograniczonym ogrodzeniami, cudownie czysta woda w Dołżyckim potoku, pełne tajemnic zagubione głęboko w lesie ruiny  dawnej wsi - świadectwo zawiłej historii tych okolic , lasy obfitujące w zwierzynę i leśne runo oraz serdeczność mieszkańców to niewątpliwie nasze atuty. Ponadto u nas zawsze dostaniesz przepyszne sery kozie i owcze, a gdy już raz nas Państwo odwiedzicie, powrócicie do nas z pewnością...